تبليغاتX
محمود صارمی - خونه به دوش...
 

پاپتی و خونه به دوش

در به در یه لقمه نون

 عمریه همنشین خاک

خسته از این دنیای دون

 مسافر دیار غم

فقط همون جا رو دارم

 تو آسمون زندگی

ستاره ها رو کم دارم

 تو دل پر غصه من

همیشه بی قراری بود

 تو خاک کوچه باغ من

خارای غم گساری بود

 هر چی کشیدم رنج بود

خاطر من دل تنگ بود

 انگار تموم آدما

قلب و دلاشون سنگ بود

 تنگ چشام شیکست و مرد

ماهی روشنائی ام

 حالا تو زندون سکوت

 اسیر بی صدائی ام

 کم می کنم گلایه مو

بسه دیگه شکایتم

 نقطه سر خط یعنی که

تا اینجا بود حکایتم......!

مطلب را به بالاترین نفرستید،مطلب را به قلبتان بفرستید |