خدای خوبم...سلام
دیشب اولین شب ماه رمضان بود
و چه شب خوبی بود...
داشتم روزنامه را ورق میزدم
رسیدم به انجا که
یکی از بنده هایت
از امام صادق (ع) علت روزه را پرسيده بود؟
و امام فرموده بودند:
"خداوند روزه را واجب کرد
تا غني و فقير با هم مساوي باشند"
ولی خدای مهربانم...
بعضی از همین آدمهای غنی
یک شبه آن قدر متحول شده اند
که فرم تحول اقتصادی را پر نمی کنند که هیچ
برای سنتی نماندن و دمده نشدن
چراغ خانه هایشان سحرها ی ماه رمضان
و ایضا ماه های دیگر هم...
خاموش است که هیچ
شبها که طبق بخشنامه وزارت نیرو!
برق می رود ...
چراغ خانه هایشان روشن است که هیچ
تازه شما را هم تحریم می کنند!
و برای اعتراض به برابری با فقرا!
روزه نمی گیرند...!
خدای عادلم...
شکر که دست های ما آن قدر
پینه بسته است که
برهیچ مپیچد...!
همچنین از راه راست!
ببخشید منظورم راه درست بود!
تا برادران ما در جناح چپ
صدایشان در نیاید!
خدای حکیمم...
تنها تو می دانی...
دستمان خالی است
پس با همه هیچ مان
و با همه نداری مان
از تو می خواهیم
چراغ راهمان را روشن نگاه داری
و ما را گرفتار خود سازی!
تا گرفتار هیچ و پوچ دنیا نشویم...
خدای خوبم...به امید دیدار
امروز دومین روز ماه رمضان بود..
و چه روز خوبی بود...

گفتم: چقدر احساس تنهایی میكنم …
گفتی: فانی قریب
.:: من كه نزدیكم (بقره/۱۸۶) ::.
گفتم: تو همیشه نزدیكی؛ من دورم… كاش میشد بهت نزدیك شم …
گفتی: و اذكر ربك فی نفسك تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال
.:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته یاد كن (اعراف/۲۰۵) ::.
گفتم: این هم توفیق میخواهد!
گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لكم
.:: دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲) ::.
گفتم: معلومه كه دوست دارم منو ببخشی …
گفتی: و استغفروا ربكم ثم توبوا الیه
.:: پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه كنید (هود/۹۰) ::.
گفتم: با این همه گناه… آخه چیكار میتونم بكنم؟
گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده
.:: مگه نمیدونید خداست كه توبه رو از بندههاش قبول میكنه؟! (توبه/۱۰۴) ::.
گفتم: دیگه روی توبه ندارم ...
گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب
.:: (ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزندهی گناه هست و پذیرندهی توبه (غافر/۲-۳ ) ::.
گفتم: با این همه گناه، برای كدوم گناهم توبه كنم؟
گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا
.:: خدا همهی گناهها رو میبخشه (زمر/۵۳) ::.
گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو میبخشی؟
گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله
.:: به جز خدا كیه كه گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵) ::.
گفتم: نمیدونم چرا همیشه در مقابل این كلامت كم میارم! آتیشم میزنه؛ ذوبم میكنه؛ عاشق میشم! … توبه میكنم
گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین
.:: خدا هم توبهكنندهها و هم اونایی كه پاك هستند رو دوست داره (بقره/۲۲۲) ::.
ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرك
گفتی: الیس الله بكاف عبده
.:: خدا برای بندهاش كافی نیست؟ (زمر/۳۶) ::.
گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیكار میتونم بكنم؟
گفتی:یا ایها الذین آمنوا اذكروا الله ذكرا كثیرا و سبحوه بكرة و اصیلا هو الذی یصلی علیكم و ملائكته لیخرجكم من الظلمت الی النور و كان بالمؤمنین رحیما
.:: ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد كنید و صبح و شب تسبیحش كنید. او كسی هست كه خودش و فرشتههاش بر شما درود و رحمت میفرستن تا شما رو از تاریكیها به سوی روشنایی بیرون بیارن . خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب/۴۱-۴۳) ::.
دیگه چیزی نداشتم که بگم...
ولی توی دلم گفتم: خدای خوبم خدای جانم...
حالا موندن سخته و دلگیر ...
پس مهربونم..
منو با خودت ببر...
مرام پيامبر خدا (ص) بر پايه احترام و بزرگداشت زيردستان بود، آن سان که امّت از حاکم نهراسند و حاکم را پدر و دلسوز خود بپندارند. در جاي جاي سخن و رفتار او اين احترام و دلسوزي آشکار بود. «نهراسيدن زيردستان از حاکم»، «رسيدگي به امور آنان»، «شجاعت داشتن امّت در نصيحت حاکم» و
«خاک پاشيدن بر دهان متملق چاپلوس»
چاپلوسي نفرت انگيز جواد خیابانی از علي آبادي رييس سازمان تربيت بدني!

پدر ورزش ایران...! پدر ورزش ایران را در آوردی...!