
یک ماه و چند روز!
بی خیال دلم....!
رفتم به آسمان
دیدم نمی شود!
رفتم کنار برکه عشقم که ساکن است
با یاد رفتگان عزیزم گریستم
دیدم نمی شود!
بی دل شدن
به راحتی یک عبور نیست
آری گلم...
تمام وجود من ازدل است
انسان...
اگر چه از آب است و از گل است
جان مایه وجود حیاتش همه دل است
حالا...
به شوق نگاه عزیز تو
همراه این دل زخمی به آسمان
پرواز می کنم
فریاد می کشم
به بلندای عشق تو
انسانم آرزوست.....
انسانم آرزوست.....!